Renata Grzebalska-Woźnicka / trąbka - Sekcja Instrumentów Dętych i Perkusji

Idź do spisu treści

Menu główne:

Renata Grzebalska-Woźnicka / trąbka

pedagodzy > instrumenty blaszane

klasa trąbki

Sergiej Nakariakow - wywiad ze słynnym trębaczem rosyjskim
(tłumaczenie z j.rosyjskiego - Renata Grzebalska-Woźnicka)
---------------------------------------------------------------------------------

Jest absolwentką Państwowej Ogólnokształcącej Szkoły Muzycznej I i II st. im. Karola Szymanowskiego w Warszawie (obecnie - ZPSM nr 4 im. Karola Szymanowskiego)

W 1978 roku została przyjęta do Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie,
a dwa lata później, w1980 r. została laureatką  Ogólnopolskiego Konkursu Młodych Trębaczy
w Pabianicach
/4 miejsce/.

Dyplom magistra sztuki Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie otrzymała
w 1982 roku.

Pracę zawodową rozpoczęła w orkiestrze  warszawskiego Teatru „Roma” na stanowisku pierwszego trębacza.

Pół roku później wygrała egzamin konkursowy do Orkiestry Polskiego Radia i Telewizji w Warszawie i przez kolejnych 11 lat
grała w tej orkiestrze na stanowisku pierwszego trębacza - solisty.

Od 1985 roku podjęła również pracę jako nauczyciel gry na trąbce w Państwowej Ogólnokształcącej Szkole Muzycznej
im. Karola Szymanowskiego w Warszawie i kontynuuje ją do chwili obecnej.

Jednocześnie współpracowała  z wieloma orkiestrami w Polsce  m .in: Filharmonią Pomorską, Capellą Bydgostiensis,
Filharmonią w Białymstoku, Filharmonią  w Częstochowie i Kielcach, Warszawską Operą Kameralną  /stała współpraca - 6 lat/.
Polską Orkiestrą Kameralną Wojciecha Rajskiego /stała współpraca - 5 lat/. Z poszczególnymi orkiestrami koncertowała w kraju
jak również podczas licznych tourne zagranicznych oraz dokonała wielu nagrań w kraju i za granicą.

W dziedzinie kameralistyki do szczególnie cennych zalicza współpracę z Kwintetem Instrumentów Dętych PR i TV


Jest konsultantem Centrum Edukacji Artystycznej.  Prowadzi seminaria dotyczące problemów nauki gry sześciolatków na instrumentach dętych blaszanych.  

 
 
 
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego